KIGEiT informuje o przyjęciu dokumentu o dostępie warunkowym dla polskiej DTT.
17 września 2009 r. w siedzibie Ministerstwa Infrastruktury odbyło się spotkanie Grupy problemowej ds. techniki i sprzętu Zespołu Międzyresortowego ds. Telewizji i Radiofonii Cyfrowej. Grupa bez uwag przyjęła dokument końcowy przedstawiony przez podgrupę zadaniową ds. CAS zatytułowany: "Dostęp warunkowy dla polskiej naziemnej telewizji cyfrowej". Przypominamy, że powołanie Grupy problemowej ds. techniki i sprzętu wraz z jej strukturą wewnętrzną oraz zakresem obowiązków odbyło się na wniosek Izby, o czym pisaliśmy tu: . Podgrupa ds. CAS składała się głównie z członków STiRC KIGEiT.

Dokument końcowy podgrupy będzie rozpatrywany przez Zespół Międzyresortowy 6 października 2009 r. Można go znaleźć tu: (480 kB).

Poniżej przedstawiamy jego streszczenie.

Dokument opisuje zasady działania systemów dostępu warunkowego stosowanych obecnie w telewizji cyfrowej systemu DVB oraz zawiera przegląd najpopularniejszych rozwiązań spotykanych w Polsce i innych krajach europejskich. Opracowanie powstało w podgrupie ds. CAS Grupy problemowej ds. techniki i sprzętu w celu ułatwienia wyboru systemu dostępu warunkowego dla polskiej DTT zapewniającego niezbędny poziom bezpieczeństwa i szeroką akceptację rynku.
Dostęp warunkowy stosuje się do zabezpieczenia treści rozprowadzanych w sieciach telekomunikacyjnych przed nieautoryzowanym dostępem. Obok DRM jest to obecnie podstawowy sposób ochrony praw autorskich i pokrewnych w erze cyfrowego przesyłania i rejestrowania informacji. Dostęp warunkowy polega w zarysie na spowodowaniu, że transmitowana informacja o obrazie, dźwięku i danych pozostaje nieczytelna dla odbiornika niewyposażonego w odpowiednie środki techniczne.

System dostępu warunkowego stosowany w polskiej DTT powinien:

• być wygodny i przystępny dla użytkownika,
• wykorzystywać w jak największym stopniu wspólne elementy odbiornika-dekodera,
• być odpowiednio bezpieczny a zarazem elastyczny i niezbyt kosztowny,
• pozwalać na konkurencję wśród dostawców treści i usług oraz producentów odbiorników.
  

Na podstawie powyższych wymagań (szczegółowo dyskutowanych w dalszej części tego opracowania) sformułowano zalecenia, którymi należy się kierować przy wyborze technicznego i organizacyjnego modelu świadczenia płatnych usług w polskiej DTT, pozwalającego na utrzymanie konkurencyjności z pozostałymi mediami wykorzystywanymi do dostarczania konsumentom usług telewizji cyfrowej.

Grupa problemowa do spraw techniki i sprzętu zaleca:

1. Wybór jednego systemu skramblowania używanego do wszystkich serwisów płatnych nadawanych w polskiej DTT. Zapobiegnie to sytuacji, gdy każdy skramblowany serwis trzeba będzie dekodować przy użyciu innego urządzenia.
2. Wybór jednego operatora (hurtowego) zarządzającego systemem dostępu warunkowego, tak aby użytkownik mógł za pomocą jednej karty kodowej otrzymać dostęp do różnych pakietów płatnej telewizji pochodzących od różnych dostawców. Zapobiegnie to konieczności fizycznej podmiany kart przy każdej zmianie kanału.
3. Przy wyborze całego systemu dostępu warunkowego należy wziąć pod uwagę bezpieczeństwo systemu, szczególnie jeśli chodzi o ochronę programów HD zarówno po stronie nadawczej jak i odbiorczej. W tym drugim przypadku należy zdefiniować wymagania bezpieczeństwa dla odbiorników uniwersalnych bez wbudowanego CASS. Obecnie jedynie standard CI+ zapewnia wystarczający poziom bezpieczeństwa, który może być akceptowany przez dostawców treści.